Kalem Suresi: Yazıya Yemin ve Mahrumiyetin Akıbeti

Sure, ilmin aracı olan “kalem” üzerine büyük bir yeminle başlar: ﴿ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ﴾. Bu yemin, Peygamber’i (s.a.v.) “delilik” ithamından temize çıkarır ve ona “yüce ahlâk” şahitliği yapar. Ardından sure, çok çarpıcı bir ekonomik ve sosyal “vaka analizi” sunar: Fakirleri mahrum bırakmaya karar veren “bahçe sahipleri” (çiftlik) kıssası. Sonuçta Allah, onları da her şeyden mahrum bırakır.

﴿إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ﴾

1. Gece Planı (Kötü Niyeti Pekiştirmek)

Babalarının bereketli bir bahçesi vardı; ondan sadaka verir, fakirleri gözetirdi. Babaları vefat edince oğullar şöyle dedi: “Babamız saftı; bundan böyle fakirleri engelleyelim, mahsulün tamamı bize kalsın.”
Gece karar verdiler ve sabah erkenden devşireceklerine yemin ettiler: ﴿لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ * وَلَا يَسْتَثْنُونَ﴾ (yani, fakirler uyanmadan şafakta biçip toplayacaklardı; üstelik “inşallah” demediler).

2. Sessiz Ceza (Rabbin Tarafından Bir “Taif”)

Onlar zenginlik hayali kurup uyurken, Allah’ın hükmü indi:
﴿فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ * فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ﴾.
Bahçe tamamen yok oldu; kapkara bir hâle geldi (gecenin karanlığı gibi). Ceza, yapılan işin cinsindendi: Fakiri gizlice mahrum bırakmak istediler; Allah da onları gizlice mahrum bıraktı.

3. Şok ve Pişmanlık

Sabahleyin, kimse fark etmesin diye fısıldaşarak (alçak sesle) yola çıktılar. Siyahlığı görünce önce yolu şaşırdıklarını sandılar: ﴿إِنَّا لَضَالُّونَ﴾.
Sonra bunun kendi bahçeleri olduğunu anlayınca haykırdılar: ﴿بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ﴾.
İçlerinden “en dengeli/aklı başında olanı” konuştu: “Size demedim mi; keşke tesbih etseydiniz!” Fakat o da başlangıçta susmaya ortak olduğu için, sonunda cezaya ortak oldu.

4. Çıkarılacak Dersler

Kötü niyet, daha uygulanmadan rızkı ve bereketi yakabilir.
Fakirin maldaki hakkı, mala “azalma” değil “bereket sigortası”dır.
“İnşallah” demek, Allah’a edep ve kudretini ikrardır.
Musibetten sonra tövbe kapısı açıktır: ﴿عَسَىٰ رَبُّنَا أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَا﴾.

المقالات